Canzón de Cuna Pra Rosalia Castro, Morta

Print Friendly, PDF & Email

Canzón de Cuna Pra Rosalia Castro, Morta (Federico Garcia Lorca)

Seis Poemas Galegos (1935)

¡ÉRGUETE, miña amiga,
que xa cantan os galos do día!
¡Érgute, miña amada,
porque o vento muxe, coma unha vaca!

Os arados van e vên
dende Santiago a Belén.

Dende Belén a Santiago
un anxo ven en un barco.
un barco de prata fina
que traia a door de Galicia.

Galicia deitada e queda
transida de tristes herbas.
Herbas que cobren téu leito,
e a negra fonte dos teus cabelos.
Cabelos que van ao mar
onde as nubens teñen seu nídio pombal.

¡Érguete, miña amiga,
que xa cantan os galos do día!
¡Érgute, miña amada,
porque o vento muxe, coma unha vaca!

Publicações relacionadas

Os versos que te fiz Os versos que te fiz (Florbela Espanca) Deixa dizer-te os lindos versos raros...
Fragmento de um canto em corda... Fragmento de um canto em cordas de bronze (Álvares de Azevedo) Deixai qu...
Sino partido Sino partido (Charles Pierre Baudelaire) Tradução de Paulo Cesar Piment...
Vício na fala Vício na fala (Oswald de Andrade) Para dizerem milho dizem mio Para melhor...

Deixe uma resposta